Op een eiland in de Moezel

Gisteren werden we om zes uur ’s ochtends wakker van een helikopter die in het dal de druiven aan het besproeien was. Volgens de campinghouder gebeurt dat elke tien dagen, we hadden dus pech.

Ligging camping waar we maandagavond aankwamen

We hebben zes uur gedaan over 92 kilometer naar een camping op een eilandje in de Moezel. Het is een vijfsterrencamping. Er waren ook wat andere fietsers met kleine tentjes maar voor de rest staat de grote camping vol met caravans en campers.

Camping Schenk, waar we maandagochtend gewekt werden door een helikopter

We hebben weer eens in T-shirt en korte broek kunnen fietsen, zonnig en 25 graden, het lijkt wel vakantie. De route was iets minder mooi dan op de vorige etappe langs de Moezel: vaker op een fietspad langs de N-weg, waar 70 gereden wordt. We passeerden een indrukwekende stalen dubbele brug uit 1878 met boven een spoorweg en daaronder de autoweg. Helaas geen foto van gemaakt. Wel van een viaduct in aanbouw, heel hoog, maar de lengte en hoe imposant het was, kon ik niet goed vastleggen op een foto. Ook zijn er af en toe (ruïnes van) kastelen en burchten op de heuvels te zien.

Reichsburg bij Cochem (maar ja, waar laat je de fietsen?)

We waren al een paar keer langs een geel bordje met een helikopter erop gefietst, vandaag maar eens kijken wat je moet doen als zo’n spoeiding overvliegt. Je hoeft kennelijk niet te vluchten of te schuilen. Het is een beetje vaag, er wordt gesproeid met fungiciden én biologische producten. De sproeitijden kan je vinden op een website.

Bordje bij druivenplantage met informatie over het besproeien

Op een gegeven moment was er een wegomleiding voor fietsers, dat was wel gaaf. We moesten een weg op omhoog, flink klimmen tot bijna bovenop de heuvel. Dat was wel een fijne afwisseling met het steeds lichtjes dalen, ik vind het moeilijk dan een fijn verzet te vinden. De afdaling ging door een dorpje met vakwerkhuizen dat met zigzagstraatjes tegen de berg op gebouwd was. De GoSwiss Drive van onze fietsen kon het prima aan, die heeft tot nu toe alleen gepiept op die weg met haarspeldbochten van 15 procent stijgingspercentage naar en van de plaats Hammer.

Even lekker klimmen vanwege een wegomleiding

Langs de hoge weg de karretjes op monorails eens goed kunnen bekijken die we hier overal tegen de hellingen zien. Ze bestaan uit een motor, een stoeltje en een aanhangertje. Het lijkt me niet dat de druiven er in blijven liggen langs het steile traject. Helaas nog niet gezien waar ze deze voor gebruiken. Wel gezien dat de wijnboeren kleine tractoren hebben die tussen de wijnranken door kunnen rijden. En tractoren met kleine tanks, waarvan de slangen worden uitgerold de berg op. Ik drink nooit meer op dezelfde manier een glas wijn: er komt zoveel bij kijken om het te maken!

De monorails gaan vertikaal omhoog tegen de berg

In de dorpjes is het vaak even zoeken hoe het fietspad verloopt, dit is meestal wat onduidelijk. Je deelt het fietspad daar ook met wandelaars. Veel fietsers hier zitten erg onzeker op de fiets, je houdt daar met je snelheid ook rekening mee. Dat kost kennelijk best veel tijd want normaal zouden we geen zes maar viereneenhalf uur doen over 92 kilometer.

Op veel plekken kun je zien welke wijn er verbouwd wordt

Onderweg boodschappen gedaan bij een Rewe of Edeka supermarkt, daar meteen ook belegde broodjes gekocht voor de lunch. Veel stadjes langs de Moezel zijn enorm toeristisch, met rondvaartboten, hotels en restaurants en veel mensen. Wij zitten nu op een vijfsterrencamping op een eilandje in de Moezel, er staat een prettig windje en er zijn grote bomen die schaduw geven. In de zon is het nu te warm. We zitten bij een nietszeggend plaatsje waar een doe-het-zelf Baumarkt is en twee supermarkten. Komt goed uit want de tie-wraps waren op, die hier Kabelbinder heten.

Als je hier fietst moet je natuurlijk de streekproducten ook uitproberen

Gisteravond gegeten bij een Weingut (wijnhandelaar). Er hing een opgezette Wolpertinger aan de muur! Wolpertingers bestaan!!! Ik heb ooit heel dronken moeten worden in World of Warcraft tijdens het jaarlijks gehouden Brewfest om ze te kunnen zien, zodat ik er één kon vangen als huisdier. Tegenwoordig bestaat de quest niet meer: dronkenschap mag niet langer gepromoot worden door Blizzard, de maker van het spel.

Een opgezette Wolpertinger

Vannacht enigszins rommelig geslapen omdat er hier enorme kikkers moeten zitten die de hele nacht gigantisch veel lawaai produceren. Ik heb nog nooit zoiets gehoord. Als je me verteld had dat een grote groep ganzen elkaar op leven en dood aan het bevechten waren, had ik het ook geloofd. Overdag zie en hoor je ze niet.

Langs de Moezel of Mosel, zoals de Duitsers deze rivier noemen

Vandaag een rustdagje, daar zijn de Duitsers ook gek op. Alles is altijd op de meest vreemde dagen gesloten omdat er een Ruhetag is. Morgen fietsen we naar Andernach aan de Rijn, dan zit het Moezel-avontuur er alweer op. We gaan daar de koudwatergeiser bezoeken, ik vermoed dat het er erg toeristisch is.

4 Reacties op “Op een eiland in de Moezel

  1. Hoi Belle,
    leuk om je verslagen van deze tocht te lezen.
    Er is nu wel een foutje in geslopen, bij Cochem staat de Reichsburg.
    Burg Eltz zouden jullie morgen kunnen bezoeken, bij Treis-Karden de Moezel oversteken, en bij Moselkern omhoog de K33 op. Afstand 17km enkele reis, wel veel hoogtemeters.

    Veel plezier nog!

  2. Die rail karretjes hebben als je goed kijkt ook een houder om een kist in te zetten, achter de stoel. Daarmee halen ze de oogst naar beneden en andere materialen omhoog. Dat natuurlijk omdat de meeste hellingen wel erg steil zijn en je anders met lieren moet gaan werken. Wat ze vroeger zonder twijfel hebben gedaan. Ze zullen ze ook gebruiken voor inspectie van de wijnranken. Die hellingen en electrische rail karretjes is ook de reden waarom de plaatselijk tractors zo klein ( en zo oud ) zijn : die hoeven alleen de oogst ( platte wagen met kisten of tonnen ) te trekken en andere lichte werkzaamheden.

    Naast Reichsburg cochem is een grote streek school voor voortgezet onderwijs. Had je makkelijk je trike neer kunnen zetten maar dat kun je natuurlijk niet weten als je er nooit geweest bent :-)

    Eltz is een ander paar mouwen : dat ligt relatief zo afgelegen dat je er wandeld of met een touringcar heen moet. Op autoparkeerplaatsen voor dat kasteel kun je je trikes vast wel ergens kwijt. Wel lastig dat trikes niet af te sluiten zijn, de trikes zelf zullen ze niet snel stelen ( wel gevaar voor joyriding ) maar natuurlijkwel UIT de trikes als je dat niet mee kunt nemen.

    Die grote dieren koppen die overal hangen ( in de kastelen zijn dat enorme beren of zwijnen, ook als vloerkleed ) deden me ook aan WOW denken. Maar soms ook de neiging naar een hoog onbereikbaare plaats te willen vliegen en ff je mount te summonen…..wat natuurlijk niet gaat :-))))

    • Je moet precies een camping/stop in de buurt hebben wil je die dingen kunnen bezoeken. Anders staat je trike daar met volledige kampeerbagage erop. We doen die dingen wel een keer als we weer eens een camper hebben gehuurd of met de auto zijn.

Reageer op deze blogpost:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s