Ravotten in de modder

De hele ochtend regent het al en naar buiten gaan met de fiets lijkt niet erg aantrekkelijk. Maar ja, er moet getraind worden want het Wereldfietsbeurs-kampeerweekend komt eraan, de landelijke Ligfietsdag en het Paastreffen. Dus toch even een route gemaakt en vervolgens wachten we de buien af.

Gelukkig toont Buienrader een ‘weather window’ van enkele uren zonder regen en gaan we op pad. Het is grijs en winderig maar een heerlijke tocht met de trikes volgt. De route voert ons naar het Knarbos. Dit bos ligt west en oost van de Knardijk, de scheiding tussen de polders Oostelijk Flevoland en Zuidelijk Flevoland.

Met de trike door het Knarbos waar de lente ontwaakt

Wat heeft de trike toch een hoge fun factor, als we ons uitleven op de halfverharde paden van Knarbos West en -Oost terwijl de modder om onze oren spat. Gelukkig parelt mijn softshell broek nog steeds goed af: met een veeg van de hand zijn alle spetters weer verdwenen die ik oploop als ik door een diepe plas rijd. Door de harde wind liggen er veel takken op de paden. De wind loeit door de bomen. Ik schep een flinke tak met mijn rechter voorwiel, die daarna rakelings over mijn hoofd vliegt. Af en toe moeten we slalommen om hele diepe kuilen in het pad te ontwijken.

Lakenvelders
Een stukje verder in het – niet zo grote – Knarbos gaan we over een wildrooster en komt er een groepje Lakenvelderrunderen op ons afgelopen. In hun gezelschap loopt een nieuwsgierige pony. Eén Lakenvelder reageert schrikkerig en later wat agressief. Dave wijst me erop dat mijn regenjack felrood is. Ik zie de hoorns op zijn grote kop. Het beest blijkt echter rood-groen kleurenblind want hij draaft achter Dave met zijn grasgroene regenjack aan terwijl we rustig om de groep proberen te manoeuvreren. Het loopt gelukkig goed af. Als we het volgende veerooster over zijn begint Dave over de in het boek The Road To Little Dribbling1 genoemde ‘cow related deaths‘.

Even pauzeren na de ontmoeting met een bozige Lakenvelder

Op de Vogelweg trappen we terug naar huis tegen de krachtige en koude wind in, er staat windkracht 6. We pauzeren even uit de wind achter wat bomen langs de weg en dat maakt een wereld van verschil. Zes buizerds houden wel van de wind en cirkelen rond het bosje, onderwijl hun kenmerkende langerekte pieeeuw! uitstotend. Uit de grond schieten allemaal nieuwe kiemen voor bomen. Het is een van de laatste dagen van de winter, de lente is duidelijk in aantocht.

1) Geschreven door Bill Bryson, echter geen aanrader. Gaat over de oudere schrijver die een reis uit het verleden nog eens maakt in opdracht van zijn uitgever maar zijn commentaren zijn zuur (over dingen die er niet meer zijn) en zijn reis (per auto uitstapjes maken) oninteressant.

4 Reacties op “Ravotten in de modder

  1. Hebben jullie de velomobielen eigenlijk nog ? Of heb ik dat gemist ? Ik weet van een aantal rijders dat ze toch klachten krijgen van het hoge(re) gewicht van velomobielen zonder “e” en ik zie al een tijdje alleen maar foto’s van e-trikes :-)

    Fijn dat jullie toch wel van de e-trikes kunnen genieten. Natuur is ook wat fijner fietsen dan op grote autowegen in Almere. ( maar bosfietspaden weer niet met een fietspad-SUV zoals een velomobiel )

      • Ja dat is hardnekkig en heb ik ook, maar moet dan ook bijna 100 kg optillen vanuit de schouders totdat ik mijn voeten op de stuurstang brug kan zetten….en in een poging anders in- en uit te stappen doet nu weer mijn stuitje regelmatig zeer omdat ik daar te hard op “land” bij ( wellicht te snel ) instappen met minder armkracht :-))

        Als je er bij nadenkt mist er iets ( afzet mogelijkheid ) om vanaf de pedalen met een been kracht te kunnen zetten zodat je jezelf op die manier tegen het zitje iets omhoog drukt, en dan een voet en daarna 2 voeten op de stuurstang brug kunt krijgen waarna je je met beenkracht kunt opheffen , en laten zakken bij instappen.

        En als je eenmaal hebt bedacht dat zoiets mist, is er wellicht ook iets aan te doen. Wellicht een stevige dikke rand op de bodem naast of achter de voetengaten maken, als je die maar niet raakt met trappen en de wand of bodem niet daar te slap is. ( en ook daar is wat aan te doen uiteraard )

        Ik ga het eens overdenken….het is buitengewoon jammer als je je velomobiel niet kunt gebruiken om zoiets. Dan liever een kilo zwaarder met aanpassingen die dat voorkomen ( meergewicht zal wel meevallen denk ik zelf )

        • We hebben beiden een aluminium L-profiel hiervoor tussen voetengaten en brug. Maar onderbenen zijn te lang om te doen wat jij beschrijft. Bovendien kan je in een Quest, anders dan bij een DF, niet overal op de bodem staan.

Reageer op deze blogpost:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s