Trainen voor munro’s in Nederland

Hoewel de hoogste munro1 slechts 1344 meter is, zijn de beklimmingen van munro’s zo pittig dat hier jaarlijks mensen bij omkomen. Trainen is dus belangrijk, maar hoe doe je dat in Nederland? Onder andere door je algemene conditie te trainen en heuvelachtig gebied op te zoeken.

Dat was vorige week goed gelukt met de NS-wandeling van Cuijk naar Nijmegen. Toppen van wel 79 meter werden bedwongen ;-). Het pad ging vaak omhoog en omlaag, dus goede training omdat je hiervoor andere spiergroepen gebruikt dan op vlak terrein. Slechts 77 meter hoogteverschil maar dat is altijd nog beter dan niks. Het weekend erop liepen we de NS-route door het nationaal park De Meinweg. Die heeft ‘zelfs’ toppen van 82 meter maar bleek in de praktijk helemaal niet heuvelachtig. Niet alleen was de stijging veel minder (48 meter in plaats van 77 meter), het pad ging zo gradueel omhoog/omlaag dat je niets merkte van hoogteverschil. Je kon het alleen zien aan de kleine rivier de Swalm (Schwalm in Duitsland), die je op de tweede dag van deze wandeling helemaal volgt van het Duitse stadje Brüggen naar Swalmen. Water stroomt doorgaans naar beneden, dus we moesten toch echt wel afdalen.

Hoogteprofielen-Mookerheide-Meinweg

Het verschil in hoogteverschil tussen de wandeling Mookerheide en Meinweg.

Voor een beetje heuvels moet je vanuit de randstad ver reizen, we waren drieëneenhalf uur verder voordat we werden afgezet op een bushalte in Herkenbosch. Het weer was eerst grijs, toen nat en de hele tijd koud. Niet zo koud als vorige week op de Mookerheide, waar een ijskoude noorderwind dwars door onze mutsen woei2. Maar we misten de zon, waardoor het Rijk van Nijmegen bij ons toch op nummer één blijft staan als mooiste plek van Nederland want alles ziet er mooier uit als de zon schijnt.

Rijp
We vertrokken ’s ochtends uit een sprookjesachtige witte Flevopolder maar naarmate we dichter bij Roermond kwamen verdween helaas de rijp. Vanwege de aanhoudende regen trokken we op een gegeven moment onze regenbroeken aan, die hielden ook lekker de kou tegen.

Regenbroek en regenhoes voor rugzak

Regenbroek en regenhoes voor rugzak

Nationaal park De Meinweg deed mij denken aan de Veluwe, waar ik ben opgegroeid (zonder zwarte kousen). Natuur op zandgrond dus de bekende begroeiing bestaande uit berken, naaldbomen, heide, varens. Alleen is het gebied veel natter dan de Veluwe, je komt langs meerdere vennen.

Vennen in nationaal park De Meinweg

Vennen in nationaal park De Meinweg

Aan het begin van de wandeling kruis je de IJzeren Rijn, die ik nog kende van aardrijkskundelessen. Nu is deze spoorlijn helemaal overwoekerd. Deze spoorlijn vervoerde vanaf 1879 het goederen van Antwerpen naar het Ruhrgebied. De lijn blijkt al in 1991 gesloten. Er gaan nu weer stemmen op om de lijn te heropenen. Ze moeten deze dan eerst renoveren: de nog houten dwarsliggers zijn helemaal verrot.

De IJzeren Rijn of wat er van over is

De IJzeren Rijn of wat er van over is

In het Nationaal Park De Meinweg ligt ook de Beatrix steenkolenmijn. Je ziet er onderweg niet veel van, alleen een waypoint op het kaartje van de GPS. De staatsmijn is nooit geëxploiteerd: voordat de mijn volledig was aangelegd werd aardgas populair.

Moerasbos
In de buurt van het Duitse stadje Brüggen lopen we door een moerasbos. De Schwalm krijgt steeds meer zijn natuurlijke loop terug (vroeger werden dit soort stromen gekanaliseerd zodat het water gebruikt kon worden voor wassen en watermolens en dergelijke). Dat betekent dat het water soms ook over het pad loopt. Weer zijn we blij met onze lichtgewicht wandelschoenen met GoreTex. We zijn ongemerkt de Duitse grens overgestoken. We zien opeens zo’n groengerand driehoekig bord met ‘Naturschutzgebiet’ erop waardoor we weten dat we nu illegalen zijn, want we zijn beiden onze paspoorten vergeten.

We zijn in Duitsland

We zijn in Duitsland

Brüggen zelf heeft een paar mooie oude gebouwen: een waterrad, vakwerkhuis en burcht. Ons hotel, aangeraden door NS in de routebeschrijving, heeft geen restaurant maar op tien minuten lopen is er keuze genoeg. Brüggen is echter toeristisch, dus verwacht geen topkwaliteit. Het hotel is ook geen aanrader. De kamer ruikt naar sigarettenrook wat gemaskeerd wordt door zo’n parfumding in het stopcontact. Bepaald niet astmavriendelijk. We slapen in gescheiden bedden met matrassen van verschillende kwaliteit.

Brüggen weer uit

Brüggen weer uit

De volgende ochtend laat de Poolse uitbaatster in steenkolenduits weten wat ze van Nederlanders vindt, die willen alleen maar ‘veel voor weinig’. Ze zeurt verder over horecacollega’s in het stadje en vindt dat de andere gasten te lang uitslapen. Ze geeft aan dat het niet de bedoeling is om van het ontbijtbuffet zelf een lunchpakket te smeren. Kennelijk heeft ze slechte ervaringen.

Water
Als we weer op pad gaan blijkt het windstil. Het is weer grijs en waterkoud en de hele dag hou ik mijn wollen trui aan over mijn wollen t-shirt onder mijn donzen lichtgewicht jack. Op de tweede dag vinden we de route mooier dan op de eerste dag. We zien veel water. Behalve de mooi door het landschap kronkelende S(ch)walm ook diverse meren. Als we grenspalen zien weten we dat we bijna weer legaal zijn. Als we nu maar niet gesnapt worden door een douaneagent.

De Swalm

De Swalm

Vlak voor Swalmen vinden we aan het begin van de middag eindelijk het eerder door bordjes aangekondigde café De Bosrand, waar je warme appeltaart kunt krijgen. De bezoekers zitten al aan het bier, roken en kijken voetbal op tv. Het staat nogal in contrast met onze gezonde bezigheden en we vinden het deprimerend. Maar de appeltaart smaakt heerlijk.

De gehele route is makkelijk te volgen via rood-gele markeringen, slechts op enkele punten waar het onduidelijk was aangegeven of markeringen ontbraken was het handig om terug te kunnen vallen op de GPS.

Gebruikte uitrusting

Dave Belle
Jas Didrikson Clark, tweede dag Ayacucho Atlas down jas en regenjas Quest van The North Face. Ayacucho waterproof Atlas down hoodie
Bergans Venli lange regenjas
Broek Helly Hansen buitensportbroek H&M Outdoor
Sokken Falke TK 5 Wool sokken Smartwool sokken3
Schoenen Lowa GTX Mid lichte trekkingschoenen textiel idem
Shirt Wollen t-shirt korte mouwen, Engelbert Strauss Icebreaker 260 wollen t-shirt met lange mouwen
Lichte wollen trui (Beneton)
Muts Oude muts van US Army basic training Sportmutsje AH
Sjaal Windstopper Buff neckwarmer idem
Hand-
schoenen
Icebreaker Sierra merino handschoenen idem
Regen-
broek
Bergmans GoreTex regenbroek Oude donkerblauwe gevoerde en ademende regenbroek van Helly Hansen, nog gekocht bij Demenie te Amsterdam begin jaren ’90
Rugzak Osprey Exos 38 rugzak4 Lowe Alpine Air Zone 35

1) Schotse berg.
2) Wat tot een fanatieke zoektocht naar winddichte mutsen leidde (Mammut Windstopper beanie/Sealskinz).
3) Meteen blaren want de teennaad is niet zo mooi vlak als bij sokken van het merk Falke.
4) Erg licht, maar Osprey’s rugzakken met AG (anti gravity) dragen comfortabeler.

6 Reacties op “Trainen voor munro’s in Nederland

  1. Hoi Belle, mooi stukje gelopen van het Maas-Schwalm-Nette pad! Misschien is het Krijtlandpad wel wat voor jullie! Vanaf Maastricht naar Eijsden, dan naar Vaals en via Valkenburg weer terug. Ik meen ongeveer 90 kilometer. Fiks wat hoogtemeters! Misschien iets voor tijdens het hemelvaartweekend!

      • Van Coo naar Spa, over de hoogvenen. Dit gaat van station naar station. Je loopt in deze richting, omdat de trein van Luik naar Luxemburg eens in de twee uur rijdt, vanaf Spa kom je in elk geval nog elk uur weg. Overnachten weet ik niet, tijdens m’n studie maakten we een bivak op een geschikte plaats. Neem een route die een boog maakt richting het circuit van Francorchamps. Het aantal hoogtemeters valt mee, maar is waarschijnlijk aan te passen door de route iets anders te kiezen. Er zijn daar genoeg korte hellingen.

        We hebben ook een keer in de buurt van Bertrix gelopen, maar het andere eindpunt weet ik niet meer, dat zou Poix-Saint-Hubert kunnen zijn.

  2. Hoi Belle,

    Er zijn natuurlijk een aantal GRs mogelijk, zoals de GR56, een GR langs de Ourthe (nummer weet ik even niet meer), of een stuk GR5, die je bij de Sint Pieterberg kan oppakken en dan misschien to Spa of zo. Of misschien een rondje vanuit Maastricht naar Vise (ongeveer 35 km), heen met GR5, terug met Pelgrimspad, maar dat is maar twee of 3 dagen. Ik heb veel gelopen met een vriend en er zijn eigenlijk heel veel mogelijkgheden, ook in combinatie met Openbaar Vervoer. Er zijn vanuit Luik spoorlijnen de Ardennen in en vaak kan je combi’s maken met diverse stations.

    Succes met voorbereiden!

    Wilco

Reageer op deze blogpost:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s