Fietsen door het betoverde land van de ijskoningin

Vanmiddag zou de zon gaan schijnen maar de dag begon weer mistig. Ik heb gewacht tot 13.00 uur, voor een rondje langs Zeewolde en Almere Haven. Toen was het nog steeds mistig en -4ºC. Maar misschien zou het later nog opklaren, zoals gisteren, toen opeens om 15.00 uur de zon ging schijnen, tegen de weersverwachting in.

IMG_8544

Wit uitgeslagen brugdek, rijp en ijs

Normaal wijt ik het aan de endorfines maar ik was nog maar net de wijk uit en tussen de bomen en ik vond alles zo mooi! Er lag een dun laagje ijs op de Lage Vaart en de rijp aan de bomen was bevroren zodat ik me in een sprookjesbos waande. Met de mist erbij leek het alsof ik in het betoverde land van de ijskoningin reed. Al het riet en alle loofbomen waren prachtig wit. Ook het brugdek van fietsbruggetjes was wit.

IMG_8548

Bevroren rijp op de bomen, het gras en riet

Een zwerm knalgele vogeltjes vloog van boom naar boom (geler dan koolmezen, die ik ook veel zag vandaag maar niet in zo’n grote groep). Ik zag roodborstjes, Vlaamse gaaien en buizerds. Langs de Knardijk vlogen twee witte reigers met me mee. Die dunne vleugels, de lange poten die naar achteren steken en die vreemde houding van de hals doen me altijd denken aan een pterodactylus. Nu vond ik deze vreemde witte vogels sprookjesachtig.

pterodactylus

Pterodactylus en witte reiger

Boterham bevroren
Inmiddels was ik toe aan mijn dubbele boterham pindakaas. Die begon al behoorlijk te bevriezen. Ik had gehoopt dat de boterham, omdat deze op een Ventisit vloermat ligt in de fiets nog wel op temperatuur zou blijven. Niet dus. Ook het water in mijn geïsoleerde Camelbak was inmiddels een stuk kouder geworden.

Zelf had ik het helemaal niet koud. Met een Icebreaker 260 shirt met col en lange mouwen, mijn windwerende hardloopjasje van Perry Sport en mini-vizier was ik goed beschermd tegen de vorst. Ik reed zonder schuimkap. Nu het kouder was besloeg mijn winddichte sportbril van Adidas ook niet meer, zoals laatst. Gelukkig bleef mijn sportdrank (Roosvicee) op kamertemperatuur in de Laken thermosbidon (met de Jannu drinkdop).

IMG_8557

Eenden in het Wolderwijd

IJsvogel
In het Wolderwijd dreven duizenden eenden bij elkaar, een apart gezicht. Verderop, bij Zeewolde liep een enorme zwerm meerkoeten op het strand. Voorbij Zeewolde zag ik scholeksters in het Recreatiegebied Erkemederstrand. Ook zag ik veel konijnen vandaag. Bij Almere Haven bij de manege vloog voor mijn fiets een ijsvogel voorlangs. Uit mijn mond ontsnapte een spontane “Oooooh!”. Niemand die het hoorde. Maar dat metallic blauw van de ijsvogel is zó mooi.

IMG_8558

Borden bij Zeewolde langs de kust

Bij Zeewolde lagen vijf baggerschepen in het randmeer. Met hekken langs de kant worden mensen gewaarschuwd voor drijfzand. Een stukje verder waren er werkzaamheden bij de Gelderse Schenk: hier werd driftig natuur aangelegd. Het gele zand en de kale vlaktes tussen de bomen deden me aan de Veluwe denken. Het ligt tussen Zeewolde en het Scoutinglandschap in. Uiteraard ontbrak het bord “Fietsers afstappen” niet. Ik bleef in mijn Quest XS zitten, je kan niet afstappen van een velomobiel.

IMG_8560

Gelderse Schenk

Het werd tijd voor mijn vieruurtje: een banaan. Die was geel toen ik hem inlaadde maar nu was hij behoorlijk bruin. En bevroren. Op naar huis. Rechtsaf bij de kasteelruïne, langs de Lange Wetering met de woonboten en knotwilgen. Bij de roeivereniging was het water geheel bevroren. Op de Sallantsekant reed ik langs het KPN CyberCenter Flevoland en andere grote pakhuizen. Dan nog een stukje door het Buitenhout en de Regenboogbuurt en dan zijn we weer thuis met 70 extra kilometers op de teller. De zon heeft zich niet meer laten zien en het was koud, maar laat je er niet door weerhouden: het winterse landschap is prachtig!

Rondje_Zeewolde_Haven

De route

IMG_8564

De kasteelruïne van Almere met knotwilgen

5 Reacties op “Fietsen door het betoverde land van de ijskoningin

  1. Ja, dekselloos de koude trotseren. Dat is pas karakter tonen. Net een week met een leenvelomobielkap gereden en ik miste vooral het directe contact met buitenkklimaat. Volgende week weer heerlijk dekselloos.

    • Op de Roeifiets heb ik op dit moment meer dan genoeg conatct met het buitenklimaat ;-)

      Als ik dan in m’n ‘trapkarretje’ zit, dan is een dak boven het hoofd best prettig :-)

    • Ach, ik moest denken aan vroeger, dan stond te mezelf te strippen uit mijn neopreen natpak bij de auto, dan sta je nat en naakt buiten in de vrieskou jezelf af te drogen. En niet vergeten meteen je duikpak op te vouwen want dat lukte niet meer als ie bevroren was.

      Ik zag nog diverse mensen op bukfietsen, die hebben het heel wat kouder dan ik in de velomobiel.

Reageer op deze blogpost:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s