Klusdagje: Quest XS winterklaar maken

Door verschillende blogs aangestoken vond ik het tijd worden om vandaag mijn Quest XS meer klaar voor de winter te maken. Winterklaar zou ik het nog niet willen noemen, dan moeten er waarschijnlijk minimaal ook nog andere banden om.

Een klusdagje in plaats van een fietsdagje kwam goed uit. Ten eerste was het pakket van Velomobielonderdelen snel bezorgd en dus binnen. Ten tweede heb ik wat last van een fietsblessure. Na de tocht van maandag doet een pees aan de binnenzijde van mijn linkerknie pijn en ook mijn linker archillespees was na het fietsen erg pijnlijk. Wat daarbij ook zeker niet hielp is dat ik dinsdag naar mijn werk sleehakken had aangetrokken, dat kon mijn archillespees helemaal niet waarderen. En als treinreiziger haal ik makkelijk de 10.000 stappen op een dag, althans, volgens mijn Garmin Vívofit stappenteller/hartslagmeter/horloge.

Nou hadden de manen van Velomobiel.nl mijn fiets voor mij afgesteld en ging ik er dus van uit dat alles helemaal goed zou staan. Maar als ik met mijn sandalen fietste, dan voelde ik soms wel een beetje mijn archillespees. Kennelijk is 80 kilometer ook precies zo’n omslagpunt: blijf ik daar onder, niet zoveel aan de hand, ga ik er overheen gaat het toch niet helemaal goed. Met nog maar 20 kilometer voor de boeg wilde ik maandag ook eigenlijk niet wéér stoppen om nog de raceschoenen aan te doen. Uiteindelijk deed ik het toch maar wel voor het laatste stukje want het ging echt niet goed voelen.

Trapas verzetten
Eerste klusje van vandaag had dus niet zoveel met winterklaar maken te maken: de trapas een stukje richting de stoel verzetten. Velomobiel op zijn kant en via de voetgaten vier inbusbouten losdraaien en met een rubber moker de trapas een kleine centimeter richting de stoel getimmerd. Daarna weer de bouten vastdraaien en klaar was Kees. Wel even een proefrondje om het blok mee gereden want alles komt heel precies in mijn fiets: ik pas er maar net in. Mijn knieën raakten nu wel steeds de schuimkap onder het dek maar die kan ook achter de stoel eventueel. Een langere tocht moet nu gaan bewijzen of dit een betere afstelling is. Met mijn open ligger heb ik de ervaring dat het echt op de milimeter komt.

Ventisit vloermatten
Bij Velomobielonderdelen had ik ook vloermatten besteld. Puur afgaand op informatie van andere blogs begreep ik dat je in de winter nattigheid in de fiets krijgt door condens. Binnen in de fiets is het dan namelijk een stuk warmer dan buiten de fiets. Om te voorkomen dat je spullen dan op een natte vloer liggen kun je bij Velomobielonderdelen Ventisit vloermatten bestellen voor je fiets. Het zou ook geluid in de fiets dempen maar daar heb ik minder behoefte aan: mijn carbon exemplaar is al heel stil.

Nu zouden die matten zo de fiets ingeschoven moeten kunnen worden alleen was ik even vergeten dat de mannen in Dronten mijn stoeltje helemaal op de bodem van de fiets hadden gezet omdat ik anders mijn knieën niet kwijt kon. Er is zelfs van de richel langs de rand een stuk afgehaald dus ook de kuil voor je billen zit op de bodem. Dus moest ik in de matten sleuven knippen voor waar de rand van de stoel de bodem raakt en een vierkant gat waar het gedeelte van de kuil zit. Op deze manier kon het stoeltje weer naar beneden met de matten in de fiets.

ventisit_vloermatten_90

Verknipte Ventisit vloermatten

Mini-vizier
Ook in de doos uit Woude: een mini-vizier van Lexan. Idee: dat houdt net de schouders nog een beetje extra uit de wind. Je zou er ook wat sneller mee moeten gaan, altijd meegenomen. Op de site van Velomobielonderdelen staat een handleiding hoe je het klittenband op het mini-vizier moet aanbrengen en vervolgens het vizier op de fiets. Lijkt makkelijker dan het is. Ten eerste denk ik “goed opletten dat ik de juiste hoek in het Velcro knip zodat het meeloopt met het vizier”. Theoretisch hebben we het allemaal wel op een rijtje, in de praktijk draaien we het dan natuurlijk precies 180 graden om &#@$%! Er is genoeg Velcro voor drie stukjes maar niet voor vier stukjes. Dan maar aan een kant een wat korter stukje. Eerst de romp vetvrij maken met Glassex en daarna is de uitdaging om het middelste lipje precies in het midden van de fiets te plakken op de juiste diepte zodat je een mooie kromming in het scherm krijgt als je de zijkanten vastplakt. Het lukt met behulp van een extra paar handen.

Lycra voor voetgaten
Last but not least: lycra voor de voetgaten. Een echt goede scherpe schaar hebben we niet om door het dikke gele lycra te knippen dus dat wordt een beetje happerig. Maar dat zie je straks toch niet meer omdat het 1) aan de onderkant van de fiets zit en 2) we het vastplakken met watervaste ducttape waar we vroeger skeggen mee onder de wildwaterkajaks plakten zodat deze beter op koers bleven. Er zijn onlangs meerdere blogs verschenen over het dichtmaken van de voetengaten, die van Zoektocht/Wieringer Velomobiel laat alle methoden zien. Als het lycra niet genoeg warm is kan ik altijd nog beenwarmers aan in de fiets (ja we hebben een ballet-verleden).

Hopelijk zijn zondag de blessures weer helemaal hersteld. Dan kunnen we het allemaal in de praktijk gaan testen tijdens het rondje met de Almere Liggers. De maximum temperatuur is die dag 4ºC.

Reageer op deze blogpost:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s