Stinkend mooi boek

Tweedehands Koga-fietsen waren vroeger geschikt om mee te fietsen, dus waarom zouden ze dat nu niet meer zijn, vroegen Zoë en Olivier zich af. De fietsenmaker vond het een slechte koop “daar haal je Spanje niet mee”. Maar het stel was nog nooit op een fietsvakantie geweest en wilden niet teveel geld aan fietsen uitgeven voor als het niet zou bevallen. Zo begint ongeveer de wereldreis van Zoë Agasi en Olivier Van Herck. We konden hun reis al volgen via YouTube en hun blog WeLeaf. Nu is er ook een boek.

Cover Op Eigen Kracht

Op Eigen Kracht is een lijvig koffietafelboek over de vierjarige reis die Zoë Agasi en Olivier Van Herck maakten met fiets, zeilboot, rugzak, kano, ski’s en skates. De wereldreis ging door Europa, Afrika en Zuid- en Noord-Amerika. Het is een prachtig boek dat je meeneemt in het reisverhaal en je laat watertanden door de professionele fotografie. Dat begint al met de foto op het eerste schutblad, direct na het omslaan van de cover tot de laatste foto voordat je het boek dichtslaat.

Eerste schutblad met meteen al met een overdonderende mooie foto

Verwacht niet alleen een chronologisch reisverhaal. Wie het blog heeft gelezen herkent wel stukken tekst. Maar het boek is tegelijkertijd een foto-album en het geeft tips. De vormgeving is prachtig, elke sectie laat een deel van de reis zien en begint met een route op een kaart en de hoofdstukken. Er zijn kleurcoderingen voor:

  • Wat wij leerden;
  • Onze tips;
  • Zo doen wij dat;
  • Portretten.

Inleiding van een van de verschillende delen in het boek

Het is een zeer afwisselend boek geworden door niet alleen het reisverhaal als aansluitend verhaal te vertellen maar ook af te wisselen met portretten van mensen die ze ontmoet hebben, informatieve hoofdstukken met grafiekjes en vele foto’s. Met bijvoorbeeld informatie en lijstjes over budget, logisitiek, calorieverbruik, wildkamperen en persoonlijke records. Het is alsof het boek een antwoord geeft op alle vragen die het koppel onderweg kreeg over hun onderneming. Het leest alsof je met ze om een kampvuur zit, ze vertellen over hun reis, laten wat foto’s zien en tussendoor vraag je ze iets over hoeveel kilometer ze per dag afleggen. Of wat ze zwaarder vonden, fietsen of wandelen.

Informatief hoofstuk

In het boek zijn Olivier en Zoë zeer openhartig. Zo maken we relatieproblemen mee, weten we precies wat Zoë markeerde toen ze in Mexico hun reis moesten onderbreken voor een operatie en lezen we ook welke impact negatieve reacties op social media had. Door onvoorziene omstandigheden maakten ze de reis niet helemaal CO2-neutraal. Het was de bedoeling de oceaan naar Zuid-Amerika over te steken met een zeilboot en terug naar Europa te komen met een vrachtschip. Maar Olivier werd zo zeeziek dat verder varen levensbedreigend werd. Hij moest daarom het vliegtuig nemen. Voor Zoë’s operatie vlogen ze op en neer naar Nederland en toen de Canadezen hen niet meer welkom heetten maar gingen zien als cornonavirusverspreiders, moesten ze ook hun reis eerder afbreken.

Zeilend langs de kust van Afrika

Kunnen er dingen beter? Altijd, per definitie. Volgens het colofon is er voor het boek FSC-papier gebruikt. Het is mat papier, vermoedelijk deels gerecycled. Iets beter papier had de foto’s meer recht gedaan. Vaak is het helemaal niet nodig voor mileuvriendelijk papier om er mileuvriendelijk uit te zien. Verder stinkt de bindlijm die voor het boek is gebruikt vreselijk – vandaar de titel van deze blogpost. Voor de rest is het een keurige hardcover, gebonden uitgave.

Hardcover, gebonden boek

Olivier en Zoë deden zelf de fotografie en de opmaak. In professionele uitgaven is het niet gebruikelijk om foto’s te spiegelen. Je zou er als vormgever en redactie ook slaande ruzie over krijgen met de professionele fotograaf. Maar als het je eigen foto’s en opmaak zijn, kan je natuurlijk spiegelen wat je wil. Het jammere is alleen dat het opvalt. Er is ‘iets’ met de foto, het voelt niet goed en nadere bestudering verklaart wat er aan de hand is, merken staan bijvoorbeeld gespiegeld. En waarom? Op bladzijde 111 kan Olivier beter de pagina inkijken. Of moest hij hier ‘vooruit’ kijken? Pagina 158 en 159 hadden ook omgedraaid kunnen worden. Voor de rest is de opmaak heel creatief (de bladspiegel wisselt nog wel eens maar het stoort niet) en professioneel.

Detail van een van de gespiegelde foto’s

Af en toe is de verteltrant wel echt verwarrend. Dan worden zowel Zoë als Olivier bij de voornaam genoemd en lijkt het alsof er een onbekende verteller aan het woord is. Maar een zin later staat er ‘we’ en dan is onduidelijk wie er aan het woord is. Deze verhaaltrant wordt verderop in het boek beter of het went tijdens het lezen maar een extra redactieslag voor de tweede druk kan geen kwaad, zodat dit soort passages worden aangepast:

“We wandelen langs de kustlijn. Olivier liet in Senegal een echte Afrikaanse broek voor Zoë maken. We hebben dezelfde maat dus hij kocht een stof van een dame en vroeg een kleermaker er een broek van te maken. Precies zoals Zoë het graag heeft. Olivier kijkt hoe de losse broek om Zoë’s slanke lichaam wappert. Ze voelt zich mooi. Ze voelt Olivier’s ogen en laat hem kijken.”

Ik-vorm
Het vermijden van de voor de lezer onbekende ‘ik’ als verteller doet hier gekunsteld aan. In het hoofdstuk ‘Gevangen op de Atlantische Oceaan’ vertellen ze hun verhaal steeds afwisselend. Zoë zeilde naar Zuid-Amerika terwijl Olivier ging fietsen in Senegal. Dat werkt erg goed in het verhaal en brengt het gemis aan elkaar mooi in beeld. De ik-vorm kan volgens het Volkskrant Stijlboek “functioneel zijn in columns, recensies of beschouwingen en (reis)reportages”.

Prachtige spread van Pennsylvanian Dutch kinderen

Een mooi begrip in het boek is het Noorse ‘Dørstokmila’, de mijl naar de drempel van je voordeur. Die afstand wordt groter als je blijft hangen in de voorbereidingen van je reis. Op reis gaan is over die drempel stappen en vertrekken. Ook beschreven door Alastair Humphreys in zijn boek The Doorstep Mile.

Paklijsten
Voor praktische informatie over je uitrusting hoef je dit boek niet te kopen. Het stel meldt nooit welke tent ze bij zich hebben of welke slaapzak. Er wordt slechts zijdelings iets genoemd over het veranderen van een aantal artikelen na de terugkeer in Mexico. Zoals hangmatten in plaats van een tent. Maar niet welke hangmatten of hoe ze het ervaren hebben. Hun paklijsten zijn wel te vinden op hun site WeLeaf.

Uitlegpagina trailers

Meer gaat het boek in over het ontmoeten van mensen, het regelen van overnachtingen en de mentale aspecten van reizen. Materiaal is van minder belang, zie ook de keuze voor de tweedehands fietsen. De fietsenmaker kreeg overigens geen gelijk, de fietsen haalden Spanje. En Zuid-Amerika, tot in de VS, waar ze gingen afwisselen met andere vormen van vervoer. In totaal fietsten ze er 27.959 kilometer mee.

Laatste foto schutblad

Het boek is te verkrijgen via alle grote boekverkopers (Amazon, Bol.com, Bruna, etc.). Ik bestelde het boek op hun eigen site WeLeaf, omdat de makers er dan meer aan overhouden. Ik kreeg het snel geleverd maar op dit moment zijn Olivier en Zoë op boektoer. Ook een leuke manier om het boek aan te schaffen. Voor jezelf om deze grijze dagen voor kerst door te komen of om als sinterklaas- of kerstcadeau te geven aan een vakantiefietser of wereldreiziger in spe.

Titel: Op Eigen Kracht
Schrijvers: Olivier Van Herck en Zoë Agasi
Uitgeverij: Mo’media, Rotterdam
Taal: Nederlands
Uitgave: 1e druk oktober 2021
ISBN13: 978 94 9319 570 7 (gebonden, 416 bladzijden, volledig in kleur)

Aanvullingen, tips, vragen? Laat hier je reactie achter:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s