MTB clinic of waarom ik nu beurs en blauw ben

Weliswaar ben je een mountainbiker vanaf het moment dat je met je nieuwe mountainbike de winkel uitloopt maar mountainbiken kan je dan nog niet. Dan kan je zelf het wiel uit gaan vinden of het leerproces wat versnellen door het volgen van een mountainbike clinic. Het leek ons wel handig om wat basistechnieken te leren voor als we wat meer op onverharde paden gaan fietsen. Daarom volgden we afgelopen zondag een mountainbike clinic bij MTB Clinic in Velp. De zomertijd was net de nacht ervoor ingegaan en we werden om 9.00 uur verwacht, dus het was erg vroeg voor een een zondagochtend. Maar je moet er iets voor over hebben om beter te leren fietsen op onverhard terrein.

De zaak in Velp zag er zeer professioneel opgezet uit. Bij aankomst was er koffie, thee en ontbijtkoek. Er is een kleedkamer en douche. De trainers hebben bedrijfskleding aan waardoor ze makkelijk te herkennen zijn. Je kan de clinic doen met je eigen mountainbike of er een huren. Dat laatste is erg handig als je zelf geen mountainbike hebt, zoals wij. Na een voorstelrondje waarin het me bevreemde dat volwassen mannen teksten uitten als “ik fiets sinds anderhalf jaar” werden de schakelaars en remmen uitgelegd. Dat laatste was wel nodig want op de gehuurde mountainbike zit de voorrem links, terwijl ik van al mijn ligfietsen en ook mijn Gazelle gewend ben dat de voorrem rechts zit. Dat zou me later op de dag nog fataal worden.

Mountainbike-instructeurs Marten en Tom

Er was een hele berg Trek mountainbikes op voorraad in alle framematen, heel handig te herkennen aan de kleur pedalen. Zo hadden alle frames in de maat small oranje pedalen, de medium frames blauwe, de large frames gele en de extra large zwarte pedalen. Ze stonden op maat gesorteerd tegen de muur. We kregen scheenbeschermers voor als we van de pedalen zouden afschieten tijdens de oefeningen. Na het uitzoeken en afstellen van de fiets en helm werd de groep van vijftien deelnemers opgesplitst naar niveau. Onze beginnersgroep van tien personen had twee trainers mee: Rik en Tom. De groep gevorderden telde vijf personen had één instructeur mee. Als je wilde kon je ook fietsschoenen van het merk Five Ten lenen, dit zat in de prijs. We kregen ook een bidon met sportdrank mee. Lunch moet je zelf meenemen.

Binnen bij MTB Clinic met foto’s van de mountainbikeweekenden

Vanaf de Kerkallee in Velp zit je zo in het bos bij Rozendaal. De eerste paar oefeningen deden we op een licht hellend onverhard pad. De heuvel op moesten we op de pedalen gaan staan en de fiets onder ons van links naar rechts bewegen, dit werd de BMX-stijl genoemd. Hierbij leerden we dat het belangrijk is dat het lichaam gecentreerd blijft terwijl de mountainbike vrij onder je allerlei bewegingen kan maken. Dalen moesten we in de basistand doen: met het midden van je voet op de pedalen staan, cranks horizontaal, het lichaam in een open ontspannen houding, met de knieën licht naar buiten en ook de ellebogen naar buiten gebogen. Heuvelafwaarts rem je slepend met beide remmen, zodat je wielen niet blokkeren. Ook fietsen doe je met gebogen armen, ellebogen naar buiten en een beetje met O-benen, zodat de knieën niet klemmen tegen het frame. Een mountainbiker houdt dus voornamelijk contact met zijn fiets met zijn handen en voeten. Kijk ver voor je uit, dan kan je nog tijdig anticiperen op kuilen, stronken, bochten, etc.

Instructeur Tom demonstreert de open fietshouding

We moesten over wipwaps fietsen en over halve boomstammen bunny hoppen: eerst het voorwiel omhoog trekken en daarna het achterwiel. Dat kan in theorie met je pedaal halverwege je voet terwijl je tenen naar beneden wijzen. Zo klem je de fiets tussen je armen en benen en kan je deze omhoog wippen. Anders wip je alleen maar jezelf van de trappers af. Mij lukte het niet maar was prachtig om te zien wat voor een stunts instructeur Tom allemaal stilstaand op zijn fiets kon uitvoeren.

De volgende oefening was dat we onder een vastgehouden tak moesten doorfietsen terwijl we onszelf helemaal naast onze fiets lieten zakken. Ik wilde nog even vlak voor de stok wat afremmen en pakte per ongeluk de voorrem die naar mijn idee wat te straf was afgesteld. De hydraulische schijfrem blokkeerde het voorwiel en ik werd over het stuur gelanceerd. Later thuis zal ik zien dat ik aan dit avontuur aan de binnenkant van mijn dijen zowel links als rechts blauwe plekken heb overgehouden zo groot als een handpalm. Aan de buitenkant van mijn linkerdij, waar ik op terecht ben gekomen zit een grote bult en de bloeduitstortingen wat dieper. Gelukkig had ik een helm op. Levensgevaarlijk die hoge bukfietsen. Het stuur of mijn telefoon kwam tussen mijn ribben terecht, met een kneuzing tot gevolg en mijn linker wijsvinger, daar zat een winkelhaak in. Uit het loshangende flapje vel stroomde bloed. Maar zie daar, de instructeurs waren op alles voorbereid. Er kwam een EHBO-doos tevoorschijn uit een van hun rugzakken. Ik zei tegen de groep dat ze zich niet moesten laten ontmoedigen en terwijl ik een pleister geplakt kreeg gingen zij door met de oefeningen. Hierbij gingen nog twee deelnemers een keer van hun fiets af via het stuur. Gelukkig ook deze twee alleen met alleen wat bulten tot gevolg.

‘Onmogelijk’ steile heuvels
Na deze basisoefeningen gingen we verder het bos in. Er was een idioot pad met hele diepe kuilen waar je wiel tot aan de naaf in verdween. Helaas liep dit pad naast een hek met prikkeldraad op hoofdhoogte. Wijs geworden stapte ik hier af en liep het stuk langs het hek. Vervolgens kwamen we aan bij een hele steile heuvel waar we tegenop moesten proberen te fietsen. Het soort steil waarvan je denkt: onmogelijk. Zo steil dat zelfs met je fiets naar boven lopen al een uitdaging is. Tegen zo’n paadje kan ik nu dus dankzij deze clinic opfietsen. Hier ‘viel’ overigens een vierde slachtoffer. Iemand werd helemaal onwel na het beklimmen van de heuvel.

Ons mountainbike klasje met instructeurs Rik en Tom op de rug gezien

Het was supercool toen het tegen een steile heuvel opfietsen na een paar mislukte pogingen eindelijk lukte. De kunst is om druk op beide wielen te houden. Als er te weinig druk op het achterwiel zit, dan gaat deze doorslippen. Zit er te weinig druk op je voorwiel, dan slaat je voorwiel heel makkelijk alle kanten op waardoor je uit balans raakt en omvalt. Je houdt druk op het voorwiel door helemaal voorop de punt van je zadel te gaan zitten, bovenlijf helemaal naar voren gebogen, terwijl je wel naar voren blijft kijken naar waar je heen gaat. De armen zijn krom met de ellebogen naar buiten. En dan op het kleinste blad en de laagste versnelling naar boven. Toch halverweg moeten afstappen? Zet de fiets dwars, de trapper op het hoogste punt, ga in de juiste positie zitten en kijk naar waar je zo dadelijk heen moet sturen, de heuvel op. Dan een zet geven en zo snel mogelijk de andere voet op de andere trapper en gaan. Zelfs dit lukte me bij de derde poging.

Conditie
Man, man, man wat is mountainbiken een heavy work-out. Als je boven staat op zo’n steile heuvel, sta je eerst nog tien minuten uit te hijgen voor je aan de afdaling kan beginnen. En dan gingen we weer naar beneden en vervolgens weer omhoog. 170 Kilometer fietsen op een ligfiets is er he-le-maal niks bij vergeleken, want daarbij verdeel je je krachten gelijk over een aantal uur. Ik dacht ook een beetje conditie te hebben van mijn Krav Maga-trainingen waarbij je regelmatig moet rennen, boksen, sit-en push-ups doen en jumping jacks. Gelukkig heb ik daar ook klappen leren incasseren, dat kwam vandaag goed van pas. Je hebt dus wel een beetje conditie nodig voor deze clinic.

Kombochten
Tijdens het afdalen in de kombochten kwam het eerder op de ochtend geleerde in de praktijk. Afdalen in de basishouding, in de kombochten helt de fiets naar binnen terwijl jij overeind blijft. Remmen moet je doen voor je het kommetje ingaat maar alleen met je achterrem, anders ga je rechtdoor. Je gebruikt echt al je spieren en het staan op de pedalen ga je voelen in je bovenbenen. Na afloop hadden we niet alleen spierpijn in de bovenbenen maar ook in de bovenarmen en door mijn gekneusde ribben ontdekte ik dat je ook je rompspieren gebruikt. Het was door de val in de ochtend helaas wel zo dat ik wat voorzichtiger was geworden en niet all the way durfde te gaan in de afdalingen.

Instructeur Tom demonstreert het hangen in een kombocht naar rechts

Na een paar afdalingen door de kombochten werd de groep gesplitst. De grootste groep ging met Tom mee om nog een wat langere tocht te maken. Wij gingen met Rik mee en maakten nog een paar leuke klimmetjes, reden over een paadje met hele strakke bochtjes, kuilen en stronken en deden een afdaling met een paar drops over dwarsliggende boomstronken alvorens we terugfietsten naar het pand van MTB Clinic. De gebruikte fietsen gingen op een aparte stapel om eerst te worden schoongemaakt en nagekeken voordat ze weer op de stapel belanden voor uitleen.

Stijve zool en vlak profiel
Bij terugkomst staat er een biertje of frisje klaar en is er de mogelijkheid om spulletjes te kopen. MTB Clinic verkoopt kleding van Enduro Sport, Five Ten-mountainbikeschoenen, Evoc rugzakken met rugprotector en Topeak multitools en pomp. De schoenen van Five Ten hebben een hele stijve zool en een vlak profiel waardoor ze goed te gebruiken zijn op platformpedalen. Ik had mijn hikingschoenen aangehouden maar had beter ook de Five Ten schoenen kunnen lenen. De spijkertjes op de pedalen bleven namelijk vervelend hangen in het profiel van mijn eigen schoenen.

De scheenbeschermers en Five Ten fietsschoenen

Het is grappig om te leren dat er verschillende ‘scholen’ zijn. Zo zijn er bikepackers die zweren bij een mountainbike van Cr-Mo of titanium omdat aluminium te stijf zou zijn. Sommige mountainbikers vinden dat je met klikpedalen moet fietsen. Bij MTB Clinic zijn ze voorstander van platformpedalen, omdat je anders nooit op tijd kunt uitklikken om iets onverwachts op te vangen. Ook hebben ze de voorkeur voor aluminium frames. Instructeur Rik vond een Jones Loop H-bar niet geschikt voor technische trails. Een mountainbike heeft volgens hem een recht breed stuur van 800 milimeter breed. Dave had echter na afloop ontzettend last gekregen van zijn polsen en fietst straks weer lekker met het Jones-stuur. En of technische single trails mogelijk zijn met een Jones H-bar? Oordeel zelf, hier zie je Jeff Jones met zijn stuur in actie:

We leerden dat een zogeheten ‘dropper bar’ erg handig is in de praktijk, want wij bleven maar zadels omhoog en omlaag doen tijdens de clinic. We leerden ook dat je het zadel op een mountainbike eigenlijk nauwelijks gebruikt. We kregen verder een aantal praktische tips, zoals ductape meenemen gewikkeld om je fietspomp. Zodat je iets bij je hebt voor noodreparaties. De instructeur liet zijn rugzak zien, die een rugprotector ingebouwd heeft. Deze beschermt je rug bij een val achterover. Het advies was ook om nooit spullen mee te nemen in de zakken van een wielershirt of jack. Bij een val kunnen die in je ribben terecht komen. Ik vond dat Rik een interessante helm ophad, de MT500 van Enduro, met onder andere een houder voor je zonnebril. Ik vroeg nog naar het nut van die korte broeken die mountainbikers vaak aanhebben. Ze houden water en modder tegen en omdat ze wijd zitten kan je spullen in de zakken op het been doen, zoals een telefoon.

Schoonmaken en onderhouden
Na afloop werd nog verteld hoe je de fiets moet schoonmaken en onderhouden. Schoonmaken van de aandrijving gaat gewoon met de tuinslang. De ketting werd schoongemaakt met een ontvetter in een spuitbus, dan afspoelen met water en afnemen met een doek. Er werd gesmeerd met wet lube. Het gebruik van een smeermiddel in een spuitbus werd afgeraden: dat komt overal terecht. Piepen de schijfremmen, dan de schijven schoonmaken met remmenreiniger dat je eerst op een doekje spuit en de remblokjes weer even opschuren, dan zien ze er weer als nieuw uit en niet alsof ze te maken hebben gehad met een ruitenwisser (glad, zwart en cirkels). Wij kijken terug op een hele energieke, leerzame en leuke dag. Natuurlijk beheers je de verschillende technieken niet al na drie keer oefenen maar we kunnen deze nu zelf herhalen in de praktijk. Nu alleen nog een mountainbike.

4 Reacties op “MTB clinic of waarom ik nu beurs en blauw ben

  1. Ik vraag me af of ik de beschreven mtb technieken ook zou kunnen gebruiken bij het fietsen over onmogelijke weggetjes met een volbepakte vakantiefiets?

    • Het hele idee is denk ik dat dit makkelijker gaat op een mountainbike met bikepacking tassen. We hebben dan maar iets van 10 kilo kampeerbage op de fiets.

  2. Paul, ook voor volbepakte vakantiefietsen zal het gebruik vanMTB-technieken waardevol kunnen zijn, alleen al omdat je meer beheersing zal krijgen over je fiets bij lage snelheden en in moeilijke omstandigheden. Een goede MTB-er heeft eigenlijk niet die extra schokbekers nodig, hij/zij gebruikt ziin/haar lichaamshouding en zal ook beter kunnen balanceren. Bovendien is het ook gewoon leuk om zo’n kliniek te kunnen doen, en inderdaad Velp en Roosendaal zijn uitstekende gebieden om dit te doen.

    • Ja dat kan ik onderschrijven: het is ontzettend leuk en leerzaam. MTB Clinic heeft allemaal geschoolde sportinstructeurs, erg professioneel opgezet. Aanrader.

Aanvulligen, tips, vragen?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s