Twee dagen Fiets- en Wandelbeurs

Er is zoveel te zien en beleven op de Fiets- en Wandelbeurs dat we dit jaar besloten de beurs beide dagen te bezoeken. Neem alleen al de lezingen. Elk uur zijn er meerdere lezingen en er zit er altijd wel één bij waarvan je denkt: interessant of leuk.  Op zaterdag bezochten we vier lezingen. Omdat de beurs maar zeven uur open is, heb je dan nog maar drie uur om vier hallen te bezoeken. Veel te weinig. Op zondag sloegen we daarom een paar interessante lezingen over, zodat we meer tijd hadden voor de rest. Zelfs in twee dagen hebben we nog niet alles kunnen zien.

Je moest je ogen soms heel goed de kost geven. Zo zat Frank van Rijn zijn boeken te signeren in een piepklein hoekje van de Schwalbe-stand met fietsbanden. Een gebogen man in een pluizende trui, zittend aan een campingtafeltje, voor je het weet loop je er voorbij. Tijdens zijn lezing over zijn reis door Mexico en Guatemala had Van Rijn een primeur. Sinds jaar en dag rijdt hij op zijn trouwe Gazelle. Maar kennelijk is er bij Gazelle een nieuwe directeur gekomen en moest Frank op zoek naar een nieuwe sponsor. Zijn nieuwe avonturen gaat hij daarom eindelijk fietsen op een échte trekkingfiets, van Santos.

Frank van Rijn in een hoekje van de Schwalbe-stand

Frank van Rijn in een hoekje van de Schwalbe-stand

Dezelfde onvindbaarheid gold voor de stand van Paul Benjaminse, van de beroemde routeboekjes. De kleine stand stond ingeklemd tussen Rose Bikes en Schwalbe en niet in de hal 4 waar je ze zou verwachten, bijvoorbeeld in de buurt van uitgeverij Pirola (ook routeboekjes) en de Europafietsers. Ik wilde van Benjaminse het boekje kopen ‘Fietsen naar Rome, deel 1’ omdat die route ons deze zomer naar het Zwarte Woud voert. Na een leuk artikel in Op Pad (stonden ook op de beurs) hebben we namelijk besloten een bestaande route te gaan volgen in plaats van zelf een route te maken.

Redacteur Tjeerd Visser op de stand van Op Pad

Redacteur Tjeerd Visser op de stand van Op Pad

Samensteller Paul Benjaminse stond op dat moment zelf op de stand. Deze man zoekt zelf alle mooie fietspaden uit voor zijn routes en fietst ze regelmatig na. Zo kon ik hem vragen of de route geschikt is voor een trike of dat er veel single track gedeeltes inzitten. Paul bezit zelf een ligfiets en gaf aan dat alleen bij de Vennbahn, die in deze route zit, een paar hekjes staan bij wegovergangen. Hij bladerde ook nog even door het boekje om het juiste kaartje op te zoeken om me attent te maken op een te vermijden klim op de route, omdat er inmiddels op die plek een heel mooi fietspaadje langs het water bij was gekomen. Deze aanvullingen op zijn routes zijn ook te vinden op zijn site Onbegrensd Fietsen. Wat een aardige en bevlogen man.

We hopen in de toekomst ook nog een keer zijn groene ronde van Ierland te fietsen, als we een manier hebben gevonden om onze fietsen snel van en naar Dublin te krijgen. Het fietsvervoer van Soetens zou hiervoor een oplossing kunnen zijn maar wordt voor twee trikes erg duur (EUR 242 per trike voor een enkele reis).

Belle en Benjaminse

Belle en Benjaminse

Wie wel van klimmen houdt is Walter H. Deze ligfietser gaf een lezing over zijn fietsreizen door Scandinavië. De volle zaal hing aan zijn lippen en keek vol bewondering naar de prachtige dia’s van de natuur in Noorwegen. Hij vertelde dat alles langzaam ging in Scandinavië: van het verkeer tot de zonsondergang, die uren duurt in de zomer. Hij ging ook in op de voordelen van een ligfiets en het belang van goede onderdelen. Bij het klimmen heeft hij erg veel profijt gehad van zijn ovale middenblad. Walter wil nu ook zijn granny gear ovaal. Hij benadrukte ook dat de afstanden in Skandinavië erg groot zijn. De Noordkaap in het uiterste noorden van Noorwegen ligt verder weg van Nederland dan bijvoorbeeld bestemmingen op andere continenten zoals Ankara (Turkije, Azië), Moskou (Rusland) of Casablanca (Marokko, Afrika).

Ligfietser Walter tijdens zijn presentatie over fietsen door Scandinavië

Ligfietser Walter tijdens zijn presentatie over fietsen door Scandinavië

Er was wederom weer een groot fietsparcours op de beurs dat twee hallen doorkruiste met ‘bergen’ en onverharde stukken. Je kan een fiets daar redelijk goed op testen, al heb je wel veel last van langzaam verkeer. Enige ervaring met het fietsen in een stad met tramrails kon ook geen kwaad: menigeen raakte met zijn voorwiel tussen de metalen randen van Stelcon-platen op de grond en slipte of ging onderuit.

Het fietsparcours liep door twee hallen

Het fietsparcours liep door twee hallen

Een deel van de beurs bestaat uit de e-Bike Xperience. Helaas houden sommige standhouders er geen rekening mee dat op de Fiets- en Wandelbeurs ander publiek afkomt dan het publiek dat op zoek is naar een fiets met lage instap. Zo konden we van Cube wel de Touring Hybrid 400, waar de redactie van De Wereldfietser zo enthousiast over was, bewonderen op display maar er geen testrit op maken. Geen van de proefrijfietsen van Cube had een derailleur. Een gemiste kans.

Tandem van Santos

Tandem van Santos

e-Trekkingbikes
Bij Koga maakten we een proefrit met de E-Xite met Bosch middenmotor. Meteen viel op hoe pijnlijk zo’n zadel wel niet zit! Ik moet echt weer eens af en toe op een ‘normale’ fiets rijden want ik begin het te verleren. Wat zit zo’n bukfiets eng hoog! Plus ik heb nu blauwe schenen omdat de trappers van een bukfiets op een onhandige plek zitten voor als je zo’n fiets bijvoorbeeld wilt verzetten. Het viel ons op dat alle e-bikes van Riese & Müller een geveerde voorvork hadden. Een reden om er met een grote boog omheen te lopen. Bij de stand van Santos stonden er gelukkig wel drie Travel Lite’s met Pinion versnellingsbak en Go SwissDrive in drie verschillende framematen. Kijk, die snappen het tenminste.

Dave op de Koga E-Xite

Dave op de Koga E-Xite

Voor zadelpijn waren er op de beurs diverse stands te vinden met ‘oplossingen’. Je kan dan ook een zitbotjesmeting laten doen. Erg interessant want het resultaat kan overwacht zijn. Zo heb ik vrouwelijke brede heupen maar mijn zitbotjes zijn net zo smal (of breed) als die van Dave die smalle heupen heeft. Een bikefitting kon je niet laten doen op deze beurs (om het goed te doen is veel tijd nodig) maar er waren wel diverse aanbieders, zoals Jan Brinkman in Dronten. We vragen ons af hoe slecht onze oude Gazelle Kathmandu’s door een bikefitting zouden komen: ‘dankzij’ deze fietsen zijn we gaan ligfietsen.

Wat een ellende veroorzaken die bukfietsen toch!

Wat een ellende veroorzaken die bukfietsen toch!

Ligfietsen zijn natuurlijk de beste oplossing voor zadelpijn. Het Ligfietsplein lag direct aan het testparcours en je zag dan ook regelmatig mensen op trikes rondfietsen. Elan, Maia Ligfietsen en de NVHPV waren hier vertegenwoordigd. Ellen van Vught haar Velox S recordfiets stond op de stand en verder vele soorten ligfietsen in verschillende kleuren. Hein P. van de NVHPV meldde dat hij op zondag vijf nieuwe leden had geworven.

We bezochten twee lezingen door Johan Blom. Eén over navigeren met de smartphone en één over bikepacking. De lezingen zijn terug te vinden op zijn site GPSfietser.nl. Kennelijk is navigeren op je smartphone een ding voor bikepackers. Een extra GPS-apparaat is immers extra gewicht. Met de huidige generatie smartphones heb je geen dataverbinding nodig om ermee te kunnen navigeren. Bekijk de presentatie over bikepacking zeker als je geïnteresseerd bent in ultralight kamperen.

De laatste lezing die we bezochten was die van Martin Møller en Susanne van Aardenne over het omgaan met de elementen tijdens een fietsreis. Ondanks dat dit stel vele duizenden kilometers gefietst heeft konden ze weinig interessanters dan wat algemeenheden vertellen. Toch zaten er mensen driftig mee te schrijven, wellicht was dit meer een lezing voor de echte beginneling. Suzanne en Martin’s avonturen zijn te volgen op hun website TwistingSpokes.com.

Martin Møller van Twisting Spokes

Martin Møller van Twisting Spokes

Fiets- en wandelroutes
Op de stand van het South West Coast Path Association konden met een virtual reality-bril alvast de zuid-westkust van Engeland bewonderen. Zij richten zich op het beschermen en promoten van dit langeafstandwandelpad. Ik nam een folder mee van de vereniging Vrienden van de Voetveren. Voor vijf euro per jaar ben je lid en help je de voetveren in stand te houden. Bij een stand met Duitse fietsroutes werden we behulpzaam gewezen op de site van de ADFC voor fietsroutes. Helaas kan je er geen GPX-bestanden voor je GPS downloaden, dus weinig nuttig. De site van de Duitse Fietsersbond lijkt nog uit de beginfase van internet te stammen, met links naar folders als Deutschland per Rad entdecken. We deden ook nog een ontdekking dicht bij huis, de stichting Almeerdaagse. Zij organiseert meerdaagse wandelingen en onderhouden het Wandelnet Almere, wandelroutes met knooppuntenbordjes. Route.nl heeft een app gemaakt, gratis voor iOS en Android.

QR-code voor Route.nl app

QR-code voor Route.nl app

Ik zag een prachtig groen zadel van Brooks op een fiets die in de stand stond van Stromer. Brooks ontbrak op de beurs, zij stonden wel op BikeMotion in oktober. Reizigers en schijfsters Ingrid & Nicole waren er ook weer, maar het derde deel van hun trilogie is nog niet uit. Familieomstandigheden hebben het werk opgehouden.

Zadel van Brooks in groen

Zadel van Brooks in groen

Bij het Buff-winkeltje kwam ik eerst fotograaf Bas van onder andere Ligfiets& tegen en daarna Theo, redacteur van Ligfiets.net. Theo was het opgevallen dat er maar weinig kampeerspullen waren op de beurs. Dat klopte. Er was een stand van Decathlon, Zwerfkei en Outdoor XL maar die laatste twee hadden vooral schoenen, rugzakken en kleding meegenomen. Jammer. Een paar jaar geleden was de Fiets- en Wandelbeurs voor ons echt een eye opener om te zien hoeveel kampeermaterialen alweer waren geëvolueerd en een stimulans om een paar zaken te vernieuwen.

Stand van Zwerfkei

Stand van Zwerfkei

Exped had wel een stand met mooie lichtgewicht waterdichte rugzakjes met rolsluiting en vernieuwde Synmat’s UL. Het nieuwe materiaal is sterker, maakt minder geluid en is te herkennen aan een andere kleur en duidelijkere honingraatprint. Het is ook stroever, zodat je er minder snel van afglijdt. De matten zijn zo nieuw dat ze nog niet op de site van Exped staan. Kijk, dat zien we graag op een beurs.

Nieuwe slaapmatten van Exped

Nieuwe slaapmatten van Exped

Naast een tentje van Decathlon, een tentje tegen een wand op de Op Pad-stand en twee kleine tentjes achter de stand van Zwerfkei, stonden dit jaar de enige tenten die je goed kon bewonderen op de minicamping van de verenigingen de Rugzaklopers en de Wereldfietser. Dit waren de tenten van de leden en er was veel interesse voor de gebruikte kampeermaterialen. Volgens Theo waren er meer kampeerspullen aanwezig op de beurs in Assen. Buff had alweer een paar nieuwe typen sjaaltjes ontwikkeld, waarvan we de wool thermal neckwarmer de interessantste vonden. Deze zit wat strakker om de nek.

Minicamping van de Rugzaklopers

Minicamping van de Rugzaklopers

Ook de toiletten op de tussenverdieping op weg naar de zalen voor de lezingen was een echte ontmoetingsplek om bekenden tegen te komen. Hier liep team Kampeerwijzer onder andere Erwin (van Tante Lies), Wilco (de Bak), Jules (gele Strada zonder naam of blog) en Ellen (Elan Racing Team) tegen het lijf. Verder kwamen we bekenden tegen van de Rugzaklopers op de minicamping.

De buit
Wat ik leuk vind aan de Fiets- en Wandelbeurs is dat je er ook dingen meteen kan meenemen. Op de beurs BikeMotion is dat bijvoorbeeld helemaal niet het geval. Tegenwoordig hoef je ook bijna geen contant geld meer mee te nemen want bij de meeste standjes is er een pinautomaatje verbonden met een iPhone aanwezig, ook bij de koffiewagens. Sommige standjes (Frank van Rijn, Benjaminse) verlangen nog wel cash.

Koffiewagen met espressmachine

Koffiewagen met espressmachine

We kochten nanovezeldoekjes (niet te verwarren met microvezeldoekjes) waar je inderdaad fantastisch je bril of iPhone-scherm mee kunt schoonmaken. Ik wist nog niet dat de White Box Stove, een aluminium spiritusbrander van 35 gram, in Nederland verkrijgbaar was. Het boek Weg Van De Wereld over de fietsreis die Marica van der Meer ondernam naar Australië had ik al in huis, op de beurs bezochten we alleen haar lezing. Dave kocht een zadel van Enjoy, een laatste poging om te kijken of je toch kunt fietsen op een bukfiets. Hier deden we ook een zadelmeting.

Ligfietsers moeten altijd schamper lachen bij reclame voor dit soort lapmiddelen

Ligfietsers moeten altijd schamper lachen bij reclame voor dit soort lapmiddelen

Er stond een zelfbenoemde uitvinder op de beurs die demonstreerde dat zijn ‘vlakbandsloten’ (merk: Verta Fit) niet met een betonschaar zijn open te knippen. De stand hing vol met krantenknipsels over deze uitvinding. Voor het principe moet je het een en ander weten over metaal. Het komt erop neer dat platgewalst edelmetaal met een betonschaar niet door te knippen is. We zochten nog een licht ‘kettingslot’ voor de vakantie, dus dit konden we goed gebruiken. De ‘ketting’ is 1,20 meter lang en weegt 305 gram exclusief slot.

Stand van Verta

Stand van Verta met de uitvinder

Verder kocht ik voor 1 euro nog een paar losse nummers van tijdschrift De Wereldfietser, nam ik bij de NKBV gratis een paar nummers mee van hun ledenblad Hoogtelijn en een exemplaar van wandelkrant Te Voet.

De 'buit'

De ‘buit’

Overige foto’s

Video met impressie

Onder andere de lezingen, het ligfietsplein, de minicamping van de Rugzaklopers en het fietsparcours komen langs in deze video.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

4 Reacties op “Twee dagen Fiets- en Wandelbeurs

  1. Hoi Belle, Dave,

    Ik heb o.a. de lezing van de rugzaklopers over ultra light kamperen gevolgd. Was een eyeopener en hilarisch. Ik vond het echt een aanrader.

    Groeten, Wilco

  2. Het lijk mij eigenlijk veel meer van belang dan diverse boekjes met adviezen moeten kopen dat je je fiets “gewoon” over obstakels kunt tillen als deze daar niet door past.

    Je kunt natuurlijk ook het een en ander met navigatiecomputers maar de mooiere ritten door natuur of met het mooiste uitzicht bevatten vaak wel obstakels. Logisch want daaruit willen ze naturlijk juist brommers en auto’s weren.

    Ik kan de Q met enig ongemak wel over obstakels tillen. Het is niet de ~40 kg maar de ongemakkelijke vorm om beet te pakken die lastig is. En de scherpe randen van de kuip. Lichtere velomobielen heeft dus wel voordelen behalve dat je nog harder kunt jakkeren. Maar hoe zit dat met e-trikes met waarschijnlijk een behoorlijke motor en accu’s. ( en bepakking ) ?

    Mij komt het voor als dat je beter een verdomd goede fietsplanner moet gebruiken. Of gewoon moet omfietsen. Dan kun je beter geen haast hebben. Maar wellicht is dat nu net het punt van dergelijke wijze van vakantie.

    • De e-trike weegt net zoveel als een moderne Quest. De fietstassen… die kun je afnemen als je de fiets moet tillen! De e-trike is echter veel wendbaarder dan een velomobiel, dus ik heb nog niet meegemaakt dat we moesten tillen. Met een velomobiel overigens ook niet, wel dat je moest uitstappen en moet optillen bij de staart om je ergens doorheen te manoeuvreren.

Reageer op deze blogpost:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s