Tweedaagse fietsreparatiecursus in Kiel-Windeweer

Via de Wereldfietser hebben we ons opgegeven voor de vervolg fietsreparatiecursus van twee dagen in Kiel-Windeweer. Volgens mij is de cursus onder fietsers redelijk bekend want ik kreeg al een paar keer de reactie “oh, je gaat naar Marten, leuk!”

Door de mail die we ongeveer twee weken van tevoren ontvangen, krijg ik er al helemaal zin in. Er staat een verwijzing in naar een webpagina met diverse details. Daar staat onder andere op dat je je moet afvragen of je wel naar Kiel-Windeweer durft te komen: “Kiel-Windeweer ligt midden tussen de NAM-gaslocaties (uitlopers van het Slochteren veld), en op de rand  van de zoutputten van de Nedmag. Deze activiteiten zijn echter geheel risicoloos (Bron: WC-eend). Check anders hier of er nog wat overeind staat: KNMI of via de Groninger Bodembeweging: GIS“.

Verder mag je tijdens de cursus kamperen in de boomgaard en wordt er op zaterdagavond Chinees geregeld.

Hemelvaart
Het is iets meer dan 150 kilometer naar Kiel-Windeweer. Dat gaan we op Hemelvaart en de vrijdag erna wegtrappen met  een tussenstop op een camping bij de Weerribben. De heen- en terugweg plan ik in via de routeplanner van de Fietsersbond: de ene route stel ik in op voor racefietsers en de andere op mijn routetype: vermijd doorsteekjes, onverhard en obstakels voor lange en brede fietsers. De laatste route is tot mijn verrassing 6 kilometer korter. Ik hak de route in tweeën bij een camping die ongeveer in het midden ligt.

Op zondag eindigt de cursus om 16.30 uur en plannen we om het eerste gat te slaan in de resterende kilometers: ’s avonds na de cursus het eerste stuk fietsen en de volgende dag de rest.

kiel-windeweer-route

Route in vier delen

Op hemelvaartdag is het met een wind uit het noorden best fris. Ik hou mijn windjackje aan. Het is halfbewolkt. De verwachte nachttemperatuur is 6 graden, morgen 3. Het waait niet hard maar we hebben de wind wel steeds tegen. De fiets is zwaar: kampeerspullen en eten voor vier dagen. Waarschijnlijk is het eten zwaarder dan de uitrusting, maar dat wordt vanzelf minder. Vandaag op proef na alle opmerkingen over wat goed fietsvoer is, dessertrijst klaargemaakt met water met rozijnen en abrikozen er door. Het resultaat is niet echt lekker en Dave ontdekt dat hij niet van rozijnen houdt.

Uitsmijter tanken bij Lelystad

Uitsmijter tanken bij Lelystad

We fietsen via de Ketelbrug en de dijk van de Noordoostpolder. Hiervoor moeten we direct na de Ketelbrug een velomobielonvriendelijk hekje passeren en de fiets door mul zand duwen maar daarna gaat het voorspoedig.

Op de camping in de Weerribben is het op Hemelvaartsdag druk, het staat stampvol met barbecueënde caravanbezitters. Verderop is een speelveld maar wij zitten tussen voetballende mensen. Continu vliegt er een bal richting onze wankele brander met pan. Er staat een ander stel met een tentje dus we zijn meteen vrienden. Het stel, uit Münsterland, is hier met de Canadeze kano en op huwelijksreis. Met de velomobiel zit je niet verlegen om aanspraak, al zijn het natuurlijk wel vaak de geijkte opmerkingen en vragen die je krijgt. We belanden met Anne en Matthias in de bar. Als je met Duitsers in een bar gaat zitten dan ga je vanzelf te veel bier drinken. Het is erg gezellig.

Zomerslaapzak
Volgens de barman wordt het vannacht 6 graden, dat zou voor mijn zomerslaapzak geen probleem moeten zijn en al helemaal niet met een extra zijden lakenzak. Maar ik heb het koud, ik trek een thermisch shirt aan met lange mouwen én mijn donzen jack en dan is het net behaaglijk. Ik hoef niet eens te zweten. Vannacht wordt het nog kouder is de verwachting, 3 graden. De tarpachtige zomertent wordt ook niet echt warm. Ik heb de grens van wat je kan doen met deze slaapzak dus wel gevonden. Niet gebruiken onder 9 graden.

De volgende ochtend begint bewolkt. We ontbijten met koffie en muesli. Ik maak dessertrijst voor de lunch met Elk melkpoeder. Even aan de kook brengen en dan in de food containers (thermopotten) na laten garen. Helaas brandt het pannetje als een gek aan. We zijn niet super tevreden over het nieuwe lichtgewicht gasbrandertje van 45 gram. De pan staat er erg instabiel op, ook als het op het tafeltje staat. We besluiten dat op vakantie gewoon weer de Whisperlite meegaat.

Poging om dessertrijst te maken voor onderweg

Poging om dessertrijst te maken voor onderweg

We rijden zonder problemen de 80 kilometer naar Kiel-Windeweer. Er is wel een kleine wegomlegging maar deze wordt duidelijk aangegeven en natuurlijk ontbrak de spookrijdende bejaarde e-biker en WhatsAppende tiener ook niet. Maar die zijn er altijd. Onderweg doen we nog wat boodschappen voor de lunch en een fles wijn in Annen, waar we doorheen rijden. De nuttige plaatsen in de GPS wijzen ons de weg naar de supermarkt Coöp. Ik heb nu twee dagen gereden met het zonnepaneel en het resultaat is dat de accu nog steeds op 100 procent is als we aankomen op de bestemming.

Kamperen in de boomgaard
Bij Marten Gerritsen van M-Gineering slaan we ons tentje op in zijn boomgaard. Achter de schuur, uit de wind en in de zon is het nog een beetje te doen. Maar het is toch wel erg koud. Met name de wind is ijskoud. De douche bij Marten is afwisselend kokend heet, dan lauw en eindigt al vrij snel in alleen nog koud water. Naast de boerderij van Marten, die de vervolgcursus fietsreparatie geeft, zit een bed & breakfast. Dat begint met nog een koude nacht in het vooruitzicht steeds aantrekkelijker te worden maar we zijn fietskampeerders dus laten ons niet kisten.

Bij de werkplaats hangen de huisregels op het toilet/douche. De regels zijn vermakelijk:

  1. Kamperen op eigen risico.
  2. De kat verheugt zich nu al op de kaas, boterhamworst en andere etenswaar die ze zal weten te scoren (zie ook regel 1).

Er zijn in totaal 10 regels, twee gaan over de houtkachel waarmee de werkplaats enigszins warm gestookt wordt. De kat is een schildpad en allemansvriend. In no time zit ze via de voetengaten in mijn velomobiel waar alle eten ligt opgeslagen. Ze luistert zoals een echte kat betaamd niet naar de naam CRO (Chief Rodent Officer) die Marten haar heeft gegeven. Maar steek je hand uit en ze komt voor een aai.

Kamperen in de boomgaard bij Marten met de andere cursisten

Kamperen in de boomgaard bij Marten met de andere cursisten

Op de eerste cursusdag, na een koude nacht van 3 graden maar een veel lagere gevoelstemperatuur, mogen we ons na de zelfgemaakte appeltaart buigen over een fiets waarmee van alles aan de hand is. Vaste kettingschakel, problemen met schakelen, ketting verkeerd om derailleur, kabel verkeerd vastgezet, etc. Het duurt even voordat we alles hebben opgespoord en verholpen. Verder wordt de Rohlofnaaf behandeld. Deze wordt voorzien van nieuw tandwiel, nieuwe schakelkabels en nieuwe olie. Ook van hydraulische remmen krijgen we te zien hoe je de olie moet vervangen (nooit beide schroefjes tegelijkertijd losdraaien). Het is een lange dag, van 10.00 tot 17.30 uur alsmaar op de benen staan en informatie opnemen. Helaas worden trommelremmen niet behandeld en nadat we gezegd hebben dat we trommelremmen hebben, liggen we een beetje uit de groep (maar niet heus).

demonstratie-derailleur

Marten legt de werking van de derailleur uit

De cursisten zijn soms beginnelingen met hun eerste tentje van Decathlon of ervaren kampeerders met een Hillenbergtent. De fiets is een mountainbike of vakantiefiets van Idworx of Santos of een touringfiets van M-Gineering. Toch wordt er vrij weinig gesproken over wat de plannen zijn of wat men al gereisd heeft. Als het gesprek op doorslaande grondzeilen komt adviseer ik (behalve een betere tent) een extra grondzeil. Jos, vrijwilligster van de Wereldfietser die ons deze dagen van koffie en thee voorziet, heeft een goede tip voor het materiaal: een aluminium reddingsdeken. Weegt niks, isoleert extra en ook nog te gebruiken als reddingsdeken.

Café Racer
’s Avonds eten we Chinees met 14 cursisten, Marten en Jos. Na het eten gaat de cursus eigenlijk gewoon weer door want Marten stopt nooit met praten over fietsonderdelen. Zo leren we bijvoorbeeld dat je op dit moment van Shimano beter een LX-achternaaf kunt hebben dan de duurdere XT. Bij de laatste is een vernieuwing doorgevoerd die Marten niet kan waarderen. Ook wordt er door cursisten nog aan eigen fietsen gewerkt. Theo, redacteur van ligfiets.net, woont in de buurt en komt even langs. Marten geeft ons een rondleiding door de enorme schuur, waar onder andere een Leitra staat en de Café Racer, een velomobiel die Marten heeft gebouwd en die de snelste fiets was in de jaren ’80. Marten heeft zelf het EK gewonnen in 1985. Tegenwoordig houdt hij zich niet meer bezig met ligfietsen.

’s Nachts moet ik vanwege de kou weer slapen in mijn donsjack en lang thermisch ondergoed. Ondanks de kou slapen we goed. Dat geldt voor alle cursisten. De cursus is erg intensief en heeft veel energie gekost. Dave heeft nergens last van, die heeft het in zijn Lightwave Firelight 250 slaapzak warm genoeg in onderbroek en zijden lakenzak.

Iedereen kijkt toe hoe Marten een wiel bouwt

Iedereen kijkt toe hoe Marten een wiel bouwt

Op de tweede cursusdag krijgen we een velg, een hand vol spaken en nippels en een achternaaf met de opdracht er een wiel van te maken. Het begin is even puzzelen want je wil een groot gat tussen je spaken bij je ventielgat, dat is wat makkelijker met pompen. We leren de bistromethode om te bepalen of de as in het midden zit: leg het wiel op twee identieke blikjes/glazen etc. en stapel wisselgeld op tot de naaf. Draai het wiel om en kijk of de naaf dan ook precies uitkomt op de stapel muntjes. Een ding is zeker: moet je op vakantie een keer een velg vervangen dan zal je dezelfde dag niet meer fietsen. Het duurt uren voordat je de slinger uit het achterwiel hebt en daarna ook de hoogteslag. Zelfs Marten die er super bedreven in is, heeft zeker een uur nodig. Eindeloos herhaalt zich het draaien van het wiel, het gebied bepalen dat aangedraaid moet worden, luisteren welke spaak in dat gebied het dofste klinkt en die aandraaien en dan weer het wiel draaien op zoek naar de volgende slag.

De schuur van Marten's boerderij

De schuur van Marten’s boerderij

Rond half 3 op zondagmiddag begint iedereen het geleerde een beetje op zijn eigen fiets in de praktijk te brengen. Jan begint met het vervangen van de olie in zijn Rohlofnaaf, Dennis draait het tandwiel van zijn naaf om in verband met slijtage. Jos is bezig met haar fiets, Jeannette wil een bagagedrager, etc. Aan onze superieure vakantiefietsen (hoewel Marten het boutiquefietsen noemt) valt niets te sleutelen dus we besluiten wat vroeger weg te gaan en alvast nog voor het eten de eerste 60 kilometer naar huis te fietsen. We gaan richting natuurkampeerterrein ’t Hunehuis in Darp bij Havelte. Het is behoorlijk zwaar trappen tegen de wind in. Na 25 kilometer valt het me echter op dat ik 30 rij in B3. Dat klopt niet, in B3 hoor je nog bezig te zijn met optrekken. Fiets maar weer eens op de kant, kapje er afschroeven en ja hoor: de ketting loopt weer eens over de buitenrand van de kooi in plaats van over het bovenste derailleurtandwiel. Nadat dit hersteld is en het kapje weer teruggeschroefd blijkt de tegenwind een stuk minder zwaar.

IMG_0367

Vertrek uit Kiel-Windeweer

Na kilometers op schuin liggende klinkerwegen met kuilen in de weg waarbij we bang zijn om om te slaan beginnen we Drenthe redelijk te haten. Geen wonder dat hier boerderij na boerderij te koop staat. Er valt hier niet te fietsen. Er zullen ook niet meer zoveel fietsers meer zijn want dan ligt het fietspad weer links van de weg en dan weer rechts en iedere keer loop je weer de kans van je sokken gereden te worden tijdens het oversteken. We passeren nog een mussenhotel waar zo te zien ook twee rode katers logeren. Bijzonder.

Hunebedden
Het Hunehuis blijkt van het Nivon. Als we er bijna zijn rijden we opeens langs de hunebedden. Menigeen heeft als kind er een verplicht schoolreisje naar toe gehad maar ik heb ze nog nooit in het echt gezien. Naast ’t Hunehuis ligt een kampeerterreintje in het bos. Er staan twee andere tentjes, een van MSR en een van Eureka! De bewoners van de Eureka! zijn net begonnen aan wat een vier maanden durende fietstocht om de Oostzee moet worden. We komen met ze in gesprek omdat ze geïnteresseerd zijn in onze velomobielen. Heerlijk zo’n kampeerterrein waar geen caravans en kampers op staan maar fietsers met hun tent. Interessante gesprekken in plaats van voetballen die om je oren vliegen. Het blijkt dat ze ook de fietsreparatiecursus bij Marten hadden willen volgen maar dat deze al vol was.

Hunebedden!

Hunebedden!

Maandag kunnen we tot onze verrassing voor onze tent koffie drinken en ontbijten. Het weerbericht voorspelde regen. Het was afgelopen nacht 6 graden, nog steeds te koud voor mijn Rab Neutrino 200 Endurance. Je moet inderdaad uithoudingsvermogen hebben om het vol te houden in dat ding bij deze temperaturen. De wind wakkert aan tot windkracht 5 en we hebben ‘m pal tegen. Het is ook echt koud. We besluiten allebei op een gegeven moment maar met de schuimkap op te gaan rijden omdat we merken dat de kou ons veel energie kost. Als we de Ketelbrug over zijn moet het wel want vanaf hier rijden we in de striemende regen met de wind pal tegen naar huis.

Overige foto’s van de reis en cursus:

Theo Zweers, redacteur van Ligfiets.net heeft ook foto’s genomen van de Café Racer en andere bijzondere fietsen in Marten’s stal.

23 Reacties op “Tweedaagse fietsreparatiecursus in Kiel-Windeweer

  1. oh, je gaat naar Marten, leuk! ;-)

    Maar Marten is inderdaad een prima fietsenman. Hij heeft een paar jaar geleden mijn Gazelle bukfiets (ja, ja, daar rijd ik ook nog mee!) gered en daar ben ik nog steeds blij mee.

    En als je een keer “les” over trommelremmen wilt hebben moet je maar eens langskomen in Hoofddorp, dan laat ik het zien bij de Strada, want daar gaat dat supersimpel.

    Groet

    Erwin en Tante Lies

    • Ach het was leuk om de club even te stangen met het feit dat wij met trommelremmen rijden. Volgens mij kan je er 15 jaar mee doen zonder omkijken. Dat was althans zo bij mijn Piet Pelle Gazelle.

  2. Ha, ‘ boutiquefietsen’ die ga ik onthouden! Even opgezocht wat een boetiekhotel ook al weer was (luxueus, eigenzinnig, intieme sfeer) en als je het zo bekijkt klopt dat ook: een velomobiel is een luxueuze eigenzinnige fiets met een eigen sfeer!

    groet
    Paul

    • Marten bedoelde het als kant-en-klaarfiets, niet voor de fietser speciaal gebouwd. Wat een verwarrende term was voor Dave want bij gitaren is een ‘boutique guitar’ juist speciaal gebouwd voor de eigenaar.

  3. Zeer leerzaam en productief weekend, als ik het zo lees! En het is in Nederland al niet veel beter dan hier, wat het weer aangaat, net zo koud!
    Ja, een wiel zelf spaken vergt wel wat tijd, en eigenlijk zou je dat standaard een paar keer per jaar moeten doen, gewoon om de “feeling” een beetje te houden. Ik kan het ook, maar het kost meer tijd dan een vakman het doet, geeft niets, tijd heb ik genoeg…….
    Wel goed dat je zelf wat kan en geoefend hebt voor je op vakantie gaat met de fietsen, dan ga je met een wat zekerder gevoel op pad.
    Als je wat over de trommelremmen wil leren kunnen ze jullie daar in Dronten zeker mee helpen, gewoon even vragen!

    Groeten, Adri.

    • Hoe cool zou het zijn als Velomobiel.nl een fietsreparatiecursus zou aanbieden. Leren het achterwiel uit te nemen met de astrekker, onderhoud aan vering en aandrijfstangen, trommelremmen onderhouden, zwakke punten controleren en eventueel vervangen, etc.

      • Je kunt veel uit de handleiding halen wat onderhoud betreft, zeker het gebruik van de astrekker staat goed beschreven, evenals het afstellen van de sporing. Trommelremmen hebben zoals je zelf al aangeeft eigenlijk extreem weinig onderhoud nodig, dat is een voordeel.
        Op hun blog is ook het zelf repareren van kraakjes in de body goed beschreven, en ze kunnen ook de benodigde materialen daarvoor leveren. Naast het lamineren is ook de verdere afwerking zoals plamuren en schuren beschreven, alles voor de enthousiaste doe-het-zelver dus………
        Maar inderdaad, als Velomobiel.nl onderhoudscursussen zou aanbieden zou dat zeker aanslaan bij een groot deel van de rijders!

        • Theorie of zelf al een keer gedaan hebben in de praktijk is een groot verschil! Ik zou me meteen aanmelden voor de cursus!

          • Ja, helemaal mee eens, dat is inderdaad een groot verschil. Ook ik had in het pré-Strada tijdperk wel zelf fietsonderhoud gedaan, vooral aan de racefiets. De eerste schade aan de body van de Strada was een kwestie van gewoon beginnen, en kijken waar het schip strandt……….. Ging gelukkig goed, je krijgt in dat geval veel goede tips van medebloggers!
            Bij mechanische problemen probeer je af te gaan op je technisch inzicht, en je kan uiteraard altijd even ruggespraak houden met Dronten, die helpen je altijd op weg met advies, tot nu toe heb ik nog geen onoplosbare zaken gehad.
            Een achterwiel uitnemen is echt niet moeilijk, dat staat uitstekend beschreven in de handleiding. Vaak is het gewoon eraan beginnen, en al doende wijst alles zich vanzelf…….

  4. Ik zie dat het in de buurt van ZuidLaren ligt waar je heen was , daar staat mijn zus op een camping en ben ik vorig jaar in 7 uurtjes met de Xs vanuit Zaandam heengefietst, erg mooie route had ik door overijsel en drenthe , niks gemerkt van die kuilen enzo.

  5. En nu maar hopen dat je de cursus niet nodig hebt gehad…….. Ik moet bekennen dat ik met de Quest niet vaak in Drenthe fiets vanuit de stad Groningen. Sommige klinkerwegen zijn inderdaad hopeloos en met de routeplanner van de Fietsersbond kan je geen klinkerwegen vermijden.

    • Je kan de kans op klinkerwegen wel goed terugbrengen via de routeplanner van de Fietsersbond. Ga naar: meer opties, dan ‘mijn routetype’ > Samenstellen > Weg. Hier kan je de kans op bijvoorbeeld klinkers en tegels of schelpenpad flink terugschroeven. Resultaat van dit soort eisen is vaak wel een (veel) langere weg. Probleem met onze route was dat het wegdek extreem schuin liep en de hele tijd schuinhangen in je driewieler is niet prettig.

      • Je hebt gelijk, deze optie had ik nog niet gezien. En wat is afstand als je over mooi asfalt zoeft ipv stuiterend over klinkers, maar het moet natuurlijk wel binnen de perken blijven

    • Leuk verslag, van drie jaar geleden alweer! Zeer herkenbaar, grappig dat sommige dingen hetzelfde blijven. Wij hadden wel de vernieuwde schuur met raampjes ipv de oude werkplaats.

  6. Nog een verlate reactie van mij voortbordurend op je Rijstepap experiment.
    Eerst dacht ik, wat moet ze nu weer met nog een extra foodcontainer! Nog meer ruimteverspilling :-)
    Nu ben ik om. Wij hebben er ook 2 aangeschaft. Had ik eerder moeten weten. Recent had ik net een 1/2 liter Primus thermoskan aangeschaft. Om gekookt extra water te bewaren en onze Svea brander maar 1 keer in werking te stellen. (voor evt. warm afwaswater, warme drank na de maaltijd enz.)
    Afgelopen test weekeind in Loenen besloten we spontaan tot aanschaf 2 Rubytec foodcontainers van 500cc. Een hit!
    Een goed isolerende foodcontainer kan hetzelfde als een thermoskan en nog veel meer! Daar hou ik van. Multifunctioneel.
    Deze (heuveltraining)trip hebben we er zelfs Apenkoppen tegen smelten en plakken in gehad. Ik kreeg helaas al snel maagproblemen, Marloes kon niet stoppen met eten leek het.
    Ik zie het ook wel gevuld met koude of warme drank voor onderweg. Ze zijn zeer eenvoudig te reinigen. Zelfs een ijsje tijdelijk meenemen naar een rustig plekje zit ik aan te denken. :-D

    Rijstepap maken
    Misschien is het niet jou smaak, maar variëren en experimenteren is niet verboden.
    Ik hou van basic. Dus ik maak Lassie dessertrijst aan met water. Melk kan ook maar hoeft niet.
    Toevoegen wat je lekker/gezond vindt. Rozijnen, gedroogde appel, (gemalen) notenmix of zoals ik alleen (heel veel) suiker.
    Na wat experimenteren ben ik er achtergekomen dat de juiste hoeveel basis ingrediënten rijst en vloeistof er heel precies op aan komt. Je moet dus een zeer nauwkeurig meetmethode voor onderweg uitvogelen. Inhoudsmaat zal geen probleem geven denk ik. De meeste outdoor pannen/kopje hebben maatstreepjes. Anders thuis (250 cc vloeistof) afmeten en met een watervaste stift aan binnen of buitenkant je kampeer ‘maatbeker’ markeren.
    Tip: markeringsstrepen op de steel van een rechte lepelsteel of rietje maken en die in de beker zetten.)
    Ik gebruik de ribbels van een opvouwbaar kopje als gewichtsmaat. Als deze gevuld is met rijst is dat precies 50 gram.
    Mijn rijstepap recept is dus uiterst eenvoudig (per persoon)
    -50 gram dessertrijst
    -250 gram vloeistof (water/melk of vervanger)
    -Rijst in de foodcontainer
    -Water koken en daarna in de foodcontainer en de container goed sluiten.
    -Zeker 10 minuten wachten. Af en toe licht schudden. Niet de deksel openen! Met een half uur is de rijst gaar.
    Als het goed is zal al de vloeistof volledig opgenomen worden door de rijst. De container blijft zeker 4-6 uur warm tot lauwwarm. Ik heb de temperatuur niet gemeten, maar prettig eetbaar is bij 30-35 graden C. Dus het hoeft niet kokend heet te blijven. Het garen van de rijst gebeurt in die eerste 10 tot 30 minuten tussen de 100-80 graden C. Dat kan de container goed aan. Ik vond alleen dat de deksel te warm aanvoelde, dus warmte lekt. Voor het bereiden van rijstepap geen probleem.
    Ik lepel (lange lepelsteel) direct uit de container met suiker. Omspoelen en schoon!
    Niks aankoeken en brandstofverspilling.

    Ik denk dat de bereiding met 2 porties in 1 container hetzelfde resultaat zal geven. Misschien wel beter doordat er geen loze luchtruimte boven zit. Al is de 1/2 ltr container dan net iets te klein.
    De andere container kan dan gebruikt worden voor gekookt water. Kan de Primus Thermoskan thuisblijven. :-)

    Tip: Voor vlak en stevig stellen van mijn brander gebruik ik de koekenpan (zonder steel) op zijn kop. (Multifunctioneel!)

    • Ik maak de rijstepap voor twee. X-cup (dus niet de X-mug) vullen tot streepje 150 ml. met rijst (=100 gram). Halve liter water opzetten (voordeel: kookt niet aan). Wanneer het aan de kook is een zakje Elk melkpoeder er door roeren, rijst toevoegen en suiker. Even nog kort op het vuur aan de kook brengen (roeren, roeren, roeren) en dan snel in de food containers om te laten nagaren. Rozijnen en abrikozen er bovenop. Ik vind de food containers erg handig, bij de hooikistmethode in de slaapzak ben ik toch altijd bang voor morsen. Ook vind ik het niet veilig een hete pan te moeten verplaatsen.

      • Mm..melkpoeder. Daar heb ik niet aan gedacht. Mijn zakjes melkpoeder is idd voor 1/2 liter melk maken. Makkelijk zat te verwerken voor 2 personen. Dat zou de substantie aanzienlijk meer smeuïg en romig moeten maken. Melkpoeder kan ik tegen.
        Ga weer experimenteren. :-)
        Ik heb voor al mijn pannen een pot cozie gemaakt. Van bubbelplastic en alu-tape. Werkt ook prima als hooikist. Gaat rammelen tegen. Kan je de pan met blote handen mee verplaatsen. Zo’n silicone armbandje er omheen werkt ook als pannenvastpakker. Kan je laten zitten tijdens het koken. Vuurbestendig.

        We hebben zelfs een opvouwbare 1,5 liter pan bijna volledig van hittebestendig siliconen. Ik zou ik niet zijn als dat ding niet meer functies heeft. In opgevouwen toestand zit de hele bord, mok etc van Marloes erin opgeborgen. Uitgevouwen dient hij als tijdelijke opslag van kookspulletjes, of water (met vast te maken deksel) Makkelijk voor afgieten van pasta’s e.d. Als laatste tip vandaag gehoord; je kan er je losse eten in opbergen tegen muizen en ander ongedierte.
        Ik dwaal af…

Reageer op deze blogpost:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s